De ongewone reisgids voor het gewone leven

De auteur(s) stellen dat de focus van de reisgids is: het verleggen van problemen naar vooral de kwaliteiten, kansen en hulpbronnen van mensen en buurten vanuit een welkome, en helende leef- en leeromgeving. De ervaring van de schrijver(s) is dat goedbedoelde praktijken ook beschadigend kunnen zijn. Daarom is een transformatie nodig. Niet de concreet geformuleerde hulpvraag staat in deze reisgids centraal, maar de mens/persoon met zijn of haar verhaal vol zorgen, angst, paniek en verdriet. En een verhaal waar ook lichtpuntjes in te ontdekken zijn met hoop en geluksmomenten. Dit alles vraagt om herstelgerichte praktijken. Het gaat om een blik die toegang tot de samenleving mogelijk maakt, waar kansen liggen om een leven te leiden dat personen willen en de ondersteuning en zorg dichtbij te vinden is. Dat betekent een verandering van taal in hoe je personen in woorden neerzet of beschrijft en een verandering van gedrag hoe je mensen vervolgens benadert. Het boek bestaat uit vier delen. Deel I gaat over een brede blik (kernbegrippen). Deel II gaat over samen op reis (netwerken) en deel III gaat over oefenen met contextlenzen. Ten slotte wordt deel IV besteed aan een terug- en vooruitblik.

Het betreft een zeer lezenswaardig transformatieverhaal, dat op vele terreinen zoals jeugdzorg, onderwijs en GGZ van toepassing is. Het gebodene stimuleert, leert je op een andere manier te kijken en biedt ‘voer’ om in teamverband te bespreken. Het is mooi/kleurrijk vormgegeven. Aanbevolen.