WIB Eindhoven 2026

Natuurlijk is Marcel ook dit jaar weer onze dagvoorzitter. Met zijn bevlogenheid en enthousiasme verbindt hij de lezingen en thema's van de WIB aan elkaar en verzorgt hij opnieuw de rode draad door de dag.

Als kwaliteitscoördinator heb je een sleutelpositie in het leren op school — maar hoe benut je die? In deze lezing nemen Derk Bransen en Barend Last je mee in een perspectief waarin de kwaliteitscoördinator een centrale rol speelt in het leren van leraren en teams. Professionele ontwikkeling is daarbij geen individuele aangelegenheid, maar ontstaat in samenwerking.

Vanuit zelfregulatie, co-regulatie en teamregulatie wordt zichtbaar hoe leren vorm krijgt in de dagelijkse schoolpraktijk. De kwaliteitscoördinator is niet degene die problemen oplost of taken overneemt, maar fungeert als spil in een netwerk van leren. Je verbindt collega’s, ondersteunt leerprocessen en helpt leren zichtbaar en doelgericht te maken.

De lezing laat zien hoe je ruimte creëert voor gezamenlijk leren, zonder alles zelf te hoeven doen. Met herkenbare praktijksituaties wordt duidelijk hoe je rol kan verschuiven van ontzorgen naar versterken. Samen leren wordt zo effectiever, lichter en leuker in schoolteams.

Iedereen praat over communicatie, maar waarom wordt er vaak weinig gezegd of blijft het stil in teams? Er speelt altijd meer mee: wie neemt ruimte, wie houdt afstand, wie heeft invloed en wie past zich aan. Dat gebeurt meestal zonder dat het wordt uitgesproken.

We nemen je mee in de onderstroom, waar gedrag de echte taal spreekt en stilte schreeuwt om aandacht. Woorden reizen zelden alleen en komen met toon, blik en timing samen. Wat voor de één glashelder is, kan voor de ander een totaal ander perspectief betekenen. Zie jij wat ik zie, of hoor je vooral wat je al dacht? Zoals Watzlawick het in 1967 al scherp formuleerde: Alle gedrag is communicatie.

In deze sessie trekken we het gesprek uit de mist met herkenbare situaties uit schoolteams die prikken, schuren of blijven hangen. Voor wie voelt dat communicatie geen vaardigheid is, maar de plek waar cultuur zich laat zien.

De krachtige transitie die de Intern Begeleider (IB) doormaakt naar Kwaliteitscoördinator (KC) roept een aantal interessante vragen op:

Begeeft de KC’er zich op het terrein van de schoolleider, die immers ook als primaire verantwoordelijkheid heeft de onderwijskwaliteit te bewaken en te bevorderen?

Als het werkterrein van de IB’er verschuift van de directe bemoeienis met zorgleerlingen naar de ondersteuning van leraren bij het verbeteren van hun dagelijkse onderwijspraktijk, zitten leraren daarop te wachten?

En hoe is het voor die andere collega’s met een bijzondere expertise, zoals de reken- of taalcoach, en de gedragsexpert? Vallen die verschillende deel-expertises nu ook in de portefeuille van de KC’er? Hoe vindt de KC’er daarin haar weg en kan zij rekenen op de professionele ruimte die voor haar taakuitoefening en rolopvatting noodzakelijk is?

In deze interactieve sessie proberen we die vragen te beantwoorden vanuit het perspectief van het gespreid leiderschap.

De overgang tussen peuteropvang, kleutergroep en de middenbouw wordt in veel scholen gezien als een vanzelfsprekende stap, maar in de praktijk blijken dit vaak cruciale maar ook kwetsbare schakels in de ontwikkelroute van jonge kinderen. Het jonge kind ontwikkelt zich niet in losse, afgebakende fases, maar holistisch in een doorlopende leerlijn waarin spel, basiskenmerken, welbevinden, executieve functies en basisvaardigheden elkaar voortdurend beïnvloeden.

In deze deelsessie zoomen we in op de verbindende rol als onderbouw kwaliteitscoördinator. Hoe kun jij als cruciale verbinder tussen voor- vroeg- en basisschool het verschil maken? We verkennen hoe je met kennis over (jonge) kind ontwikkeling, spelend leren, gedeelde kwaliteit, van waarde kunt zijn bij het versterken van de doorlopende ontwikkelingslijn van 2 tot 7 jaar. Uiteraard staat hierbij de ontwikkeling van spelend naar lerend kind centraal!  

Hoe goed ken jij de leerlingenpopulatie van jouw school? En misschien nog belangrijker: wat dóé je met die kennis? 

In deze sessie nemen Vivian van Alem en Mieke Michiels je mee in de nieuwe beweging van datazingeving: niet méér data verzamelen, maar betekenisvoller kijken. Welke data helpen om keuzes te maken in jullie curriculum voor bijvoorbeeld taal, rekenen en burgerschap? Of om te weten hoe de leerkrachten in je team hun pedagogisch-didactisch handelen kunnen versterken?

Evidence informed werken vraagt om het verbinden van actuele wetenschappelijke kennis aan jullie ervaringskennis én de kennis van de context waarin je werkt. Niet alleen op basis van onderbuikgevoel, maar door samen te onderzoeken naar wat ‘goed onderwijs voor júllie leerlingenpopulatie’ inhoudt.

Je ontdekt in deze sessie hoe meetbare, zichtbare én merkbare data samen een scherp verhaal vormen, dat direct richting geeft aan onderwijs, ondersteuning en teamleren. Verwacht praktijkvoorbeelden, verrassende inzichten en concrete handvatten om je team te helpen betere keuzes te maken. Laat je inspireren door een manier van werken die jullie onderwijs krachtiger, doelgerichter en toekomstbestendig maakt. Hier begint het verschil dat jij morgen al kunt maken voor jullie leerlingenpopulatie.

Als onderwijsprofessionals zijn wij zeer belangrijk voor het veerkrachtig laten opgroeien van onze kinderen en het normaliseren van diversiteit. Weten wij als team waar we voor staan en leven we dit voor?Een stevige pedagogische basis, inclusieve cultuur, ouderpartnerschap, SEL en burgerschap zijn geen losse thema’s, maar ze versterken elkaar in het realiseren van inclusief en rechtvaardig onderwijs.

We bespreken hoe deze onderdelen samenhangen en wat dit concreet betekent op alle niveaus. Werken vanuit een stevig pedagogisch fundament helpt om de beweging te maken van focus op casus naar focus op context en van reactief naar preventief handelen. De KC’er speelt daarbij een cruciale rol in het versterken van een nieuwsgierige houding en teamleren, van belang om dit te realiseren. Daarbij hebben we het ook over ‘mise en place’, bubbeltjes-plastic en dilemma’s.

De dagelijkse realiteit van de leraar is weerbarstig, vol pedagogisch-didactische onzekerheden en complexe klassensituaties.Vaak blijven de echte uitdagingen en de lessen die leraren leren onderbelicht. Dit maakt een ondersteunende schoolomgeving en de rol van de kwaliteitscoördinator essentieel en onmisbaar. Want een goede leraar word je niet alleen; een goede leraar ben je sámen!

In deze workshop onderzoeken we het belang van emergentie binnen het onderwijs, met aandacht voor een sterke ondersteuningsstructuur. We benadrukken de noodzaak van ondersteuning aan de grenzen van de mogelijkheden van leraren. Als kwaliteitscoördinator weet je dat processen centraal staan, in herhalende cycli en vanuit voortdurende feedback. Maar lukt het om in het moment verbeteringen door te voeren en in te spelen op leraaruitdagingen?

Door ervaringskennis op kleine schaal te delen, testen en afstemmen, worden interpersoonlijke risico's geminimaliseerd en kwaliteitsstandaarden gewaarborgd. Dit resulteert in effectievere en gepersonaliseerde verbeteringen in het onderwijsproces, ten behoeve van ieder kind.